Dinsdag

Dinsdag: “De spanning stijgt”

 

Er wordt steeds meer interdisciplinair gewerkt, zo was de conclusie rond lunchtijd bij de BIMCaseweek 2007. Mensen weten elkaar beter te vinden en er wordt ook meer gecommuniceerd. In de woorden van de projectleiding: “Er wordt een enorme hoeveelheid energie in gestoken, en die energie komt er ook uit”. De spanning stijgt nog verder, want de opdrachtgever voert de druk op.

 

Er is voor gekozen om één van de drie concepten die maandag aan het eind van de dag zijn gepresenteerd, in de rest van de week verder uit te werken. Het concept ‘de stad’, bestaande uit een beweegbare brug met een eiland, is als uitgangspunt genomen en wordt verder aangevuld met onderdelen van de andere voorstellen. Het ontwerpmodel wordt verder uitgewerkt door drie verschillende teams, die zich ieder met een deelaspect bezig houden: de brug, het eiland en de aansluitingen op het land.

 

Spectaculair

Het ontwerp voorziet in een zogeheten bascule brug, waar grote schepen onderdoor kunnen, en een eiland waarop bebouwing wordt gerealiseerd. Verder springen de landhoofden in het oog, met de aansluiting van tram en wegverkeer op de bestaande infrastructuur. Spectaculair zijn de tuien van de brug die worden bevestigd aan de woontorens op het eiland.

 

Digitale piketpaaltjes

Vanuit hun kennis en specialisme hadden de deelnemers zich intensief met de opdracht bezig gehouden, zo bleek tijdens de middagsessie. Dit had echter ook een keerzijde, zo merkte de opdrachtgever op. Men had zich te veel verdiept in de technische details van het werk. Hoewel dit alleszins begrijpelijk is, greep de opdrachtgever direct in, door het slaan van “digitale piketpaaltjes”. “Bepaal gegevens die verder als uitgangspunt moeten worden genomen en moeten worden gebruikt om het model verder te vullen en kneden”. Ook moest volgens de opdrachtgever meer worden stilgestaan bij het kostenaspect.

 

Uitstijgen

“Het gaat erom dat we uitstijgen boven het eigen vakgebied”, zo stelde de opdrachtgever. “Dat betekent: niet denken in (technische) barrières, maar vragen om aannames en daarmee verder aan de slag gaan.” Wat hem betrof waren nu dan ook de laatste tweedimensionale schetsen te zien, en stond de rest van de middag in het teken van het doel dat vandaag moet worden bereikt: een driedimensionaal model van het werk.

 

Ultimate BIM

Aan het einde van de dag waren er alleen nog maar modellen in 3D te zien. De stemming werd enigszins gedrukt door problemen van technische aard, zoals de beperking van sommige software en het gemis van een echte centrale database van waaruit alle groepen kunnen werken. Toch overheerste het optimisme. "We gaan hier voor de ultimate BIM."

 

 Terug naar overzicht