Blog dinsdag 12 maart

ing. J.G.M. (Johan) de Groot, lid van het Panel, werkzaam bij Wagemaker

Dag 1 van 4
Voor de gelegenheid heb ik maar eens een persoonlijke wekkertune gemaakt. Inmiddels heb ik zoveel zelfkennis dat ik weet dat om 05:00u opstaan niet mijn sterkste punt is. In de weekenden ga ik meestal rond dit tijdstip slapen (ik hobby namelijk wat bij in de muziek), dus er is sprake van een vrij resolute “switch of times”.  Ik spreek mezelf toe: “Opstaan Johan! We gaan er tegen aan! Vandaag NIET snoozen… opstaan! De BIMcaseweek gaat beginnen. Dus gas op die lollie!”

Dat zou zijn werk wel moeten doen. Nu ben ik nog een jong broekie natuurlijk, slechts 31 lentes jong…, maar zelfs ik ken nog de tijd dat je niet meer keuzes had dan wakker te worden van óf de zonsopgang óf de helse pieptoon van Philips nieuwste inventie. Vrijwel iedereen prefereerde het eerste, maar de tweede optie werd toch veelvuldig gebruikt. Immers, sinds de uitvinding van iets simpels als het lampje, wordt de informatieverwerkingscapaciteit van de gemiddelde noeste arbeider twee keer zo zwaar belast. Zolang de informatiefilter op open staat, leidt dit in het kwalijkste geval tot enige overinformatisering. Het timestretchen, wellicht een passende oplossing in deze, is in de huidige tijd helaas nog niet mogelijk…, dan toch maar eerder opstaan! Op zoek naar die lichtknop.

Het maximale uit een mensenleven halen wordt na de uitvinding van het hemelse licht in de westerse wereld het credo. Als ik kijk wat voor een technologische revolutie heeft plaatsgevonden de laatste decennia, dan kan ik enkel stellen dat de mensenlevens er voller van worden, véél voller wel te verstaan. Het is in de huidige tijd belangrijk zorgvuldig om te gaan met de immense hoeveelheid informatie die ons dagelijks, gewenst danwel ongewenst, om de oren wordt gesmeten. Hoe is onze menselijke informatiefilter ingesteld, hoe kunnen we dit optimaliseren? Laten we eerlijk zijn, we zijn tegenwoordig soms meer bezig met wat we allemaal niet willen weten i.p.v. actief op zoek te zijn naar informatie die we wel willen weten. Het informatietijdperk is dan ook onlosmakelijk verbonden met een BIM (BIM = Bouw Informatie Model, voor degene die per ongeluk op deze site terecht zijn gekomen… heel leuk, maar even verdiepen in de materie is wel nodig).

Er is zo veel informatie om vast te leggen dat menig bouwbureau al in de eerste bespreking over BIM strandt bij de vraag: Wat kan er allemaal en wat willen we nu eigenlijk bereiken met het BIM? Hier is een bepaald kennisniveau voor nodig. Waar zitten de valkuilen, hoe werk je efficiënt, stabiel, open, sociaal aan een BIM? Het antwoord ligt in de BIMcaseweek, waar een ieder voorbij zijn eigen werkplek kijkt, voorbij zijn eigen budget zonder de hete adem in de nek en bovenal ziet men kansen die voorheen door de dagelijkse drukte niet opvielen. Zullen we eens werkelijk samenwerken? Maar dan echt, als unieke individuen, als mensen met talenten en laten we proberen dit te benutten in "the best way possible". Zullen we zowaar lol hebben met zijn allen en op die manier als vanzelf hoogwaardiger werk afleveren? Lijkt mij een goed plan. We gaan beginnen met de BIMcaseweek 2013.

Na in gedachten mijn civiele collega's een schouderklopje te hebben gegeven (we zijn zowaar binnen de tijd op de bestemming gearriveerd), komen we aan in Enschede. Leuk om te zien dat voor de ingang van de Grolsch Veste al mensen staan te wachten… Ja, je kan ze als van nature herkennen, de rasechte BIMmer. De deur is echter nog gesloten. Wanneer de deur wordt geopend kan het laden en lossen beginnen. Prachtig om te zien dat de hele LAN-party in een fractie van minuten up and running is. Een wereld van verschil met vorige jaren. Organisatorisch een dikke pluim dus.

De locatie is op het eerste oog ideaal. Rustige werkplekken en weinig fysieke obstakels. Het verleden leert ons dat een simpel "jaren 80 werkscherm" al tot miscommunicatie kan leiden! Eigenlijk geweldig dat het isoleren van mensen in die tijd dus juist zo werd bewerkstelligd. Er zijn heden ten dage nog tal van bedrijven zo ingericht. Denkt u zelf maar eens na hoe het bij u in het bedrijf zit. Verbluffend om te ontdekken wat fysieke plaatsing van werknemers voor uitwerking kan hebben op de synergie die kan ontstaan. Maar dat ter zijde. U merkt al dat ik nogal snel afwijk van de gebaande paden. Dat is in al mijn werkomgevingen niet anders en dat wil ik graag zo houden. Excuses daarvoor.

Inmiddels is alles zo goed als "up and running" en de teams gaan aan de slag met de opdracht. Een eerste rondje observeren leidt al direct tot drie totaal verschillende aanpakken. Een groep mensen zou toch altijd tot een gemiddeld overeenkomstige aanpak moeten leiden? Nou ik kan u verzekeren, dat is niet zo. Wederom zien we een wereld van verschil bij de teams, dit belooft leuk te worden.

Team BIM-moverend begint de dag met een half open overleg en zij kiezen dan ook even de juiste ruimte om het startoverleg plaats te laten vinden. Men heeft elkaar al wat beter leren kennen en stuurt in eerste instantie op competenties en leerdoelen. Een gezamenlijk overleg met een kleine 20 man geeft niet direct het gewenste resultaat. Uiteindelijk ontstaan drie groepen die elk een eindverantwoordelijke naar voren schuiven. Verder zijn er veel plannen over wat ze gaan doen, echter zien we nog te weinig van wat ze hebben gedaan, want dat er van alles gaande is, dat is duidelijk! Helaas zien we over de hele linie tegelijkertijd de zogenaamde "Pavlov reacties" afspelen. Enkele deelnemers starten als vanzelf een softwarepakket op terwijl men nog niet geheel duidelijkheid heeft over de eigenlijke procesindeling. Zelfs ik betrap mijzelf op een soort ochtendritueel en start een programma op die er vandaag wellicht niet eens toe doet… Een grappig detail, maar het valt wel op. Ik ben toch niet begonnen met… nee, dat kan toch niet?

Tussen de bedrijvigheid door zie ik al enkele deelnemers ijverig naar fouten zoeken in de aangeleverde informatie. Dit lijkt mij typisch een natuurlijke reflex van de traditionele perfectionist, de welbekende karikatuur van zichzelf. In het ergste geval zouden ze het werk neerleggen als de fout is gevonden. "Hoe kan ik nu werken met deze informatie?!" Hoe herkenbaar vanuit het verleden, maar hopelijk ook passé vanaf nu. We moeten er immers samen het beste van maken! Gelukkig valt het mee dit maal. Er wordt direct doorgepakt om dit probleem aan te gaan pakken. Ik vind het mooi om te zien.

Het team Epy2Ko gaat direct van start met het uitkristalliseren van de eigenlijke opdracht en wens van de opdrachtnemer. Ze stellen korte feitelijke vragen maar pakken naar onze mening helaas niet echt door. De opdrachtgever mag naar onze mening meer meegenomen worden in het proces, deze is namelijk een onmisbare schakel in het geheel. Deze klant moet zo goed mogelijk geholpen worden en daartoe dien je deze goed te begrijpen. De gebalanceerde structuur heeft als valkuil dat men in eilandjes gaat doen wat men altijd al doet. Wij constateren dit en adviseren, als Panel, hiervoor te waken. Zeker een puntje die we gaan volgen. Men luistert aandachtig, mooi om dit te zien. Net als andere jaren wordt de "helikopterview" gewaardeerd. Zit men in de hectiek binnen de teams dan is het namelijk lastig over de schutting kijken. Een bijna grappige discussie werd er trouwens gevoerd… Gaan we onze gegevens delen met de andere teams en zo ja tegen welke prijs? Mijn reactie in drie letters: WTF!? We zijn aan het BIMmen. Delen is een must! Daar was men het eigenlijk wel een beetje mee eens.

Het derde team is nog naamloos, maar alles behalve stuurloos. Er worden leuke overleggen gepleegd en zinvolle structuren geschetst. Uiteindelijk deelt men deelnemers in op geografisch onderdeel. Er wordt met non-BIM papier heen en weer geschoven. Talenten en leerdoelen worden meegenomen. Goed om te zien. De overall view en filtering van de grote te verwachten informatiehoeveelheid wordt door een groep van twee personen opgepakt. We zijn benieuwd wat hier uit gaat komen.

Ondertussen is een delegatie van de deelnemers aan de meute ontsnapt, zij gaan op kort werkbezoek aangezien de casus op steenworpafstand van de LAN-party is verwijderd. Een goed initiatief en de opgedane informatie wordt dan ook direct gedeeld.

Inmiddels gebeurt er meer dan je voor je gevoel kan meekrijgen. Het kost moeite om informatie los te krijgen bij sommige groepjes van gedreven BIMmers. Wat zijn jullie aan het doen? Waarom doen jullie dit? Waar moet dit toe leiden? Hebben jullie dit geformuleerd in een plan van aanpak of schema? Logische vragen die vooralsnog te weinig worden geëtaleerd. Morgen zal dit anders worden is de ervaring uit andere jaren.

Na het veelvuldig peilen van de situatie in de teams en het samenvatten en samenstellen van feedback is het tijd voor de presentaties. Dit is op een eerste dag altijd een wat vreemde aangelegenheid want we willen veel laten zien maar het gebeurt eigenlijk nog niet. Niet elk team heeft het proces al in de vingers, terwijl de klok op de eerste dag al begint te tikken. Over 3 dagen is de eindpresentatie al. Het klinkt stom, maar gezien hetgeen op je af komt op zo'n eerste dag, lijkt dit tijdsbestek erg kort. Vandaar dat wij als Panel graag inzicht hebben in het strijdplan. Laat het zien!

Na de feedbackronde van het Panel gaat vrijwel iedereen weer druk aan de slag. Na een prima avondmaaltijd gaat de meerderheid gewoon door. Weer die gedrevenheid. Niemand die zegt dat iets moet, maar het gebeurt. Prachtig, ik voel me alweer thuis! Het ijs begint te breken, we zien eindelijk mooie dingen gebeuren, we horen links en rechts gelach… De schwung begint te komen. Inmiddels is het bijna 22:00u… We gaan de digitale burcht verlaten. De een rijdt naar huis, de ander loopt naar een hotel. Ik combineer het voorgaande en rijd naar een hotel, het naar huis lopen is namelijk niet aan te bevelen in mijn situatie.

Ik kijk op de klok: 00:45u… We hebben lang genoeg geBIMt voor vandaag. Morgen gaan we weer los, dan maar eens kijken of ik weer mooie ontwikkelingen kan tweeten op #PBCW. Ik twijfel er niet aan, morgen wordt een explosie aan BIM creativiteit verwacht. Een mede-vakidioot wist het vandaag te beschrijven als heuse "BIM porno"! Het klinkt gepassioneerd, laten we het daarbij houden.