Maandag 7 februari 2011

Verslag door Johan de Groot, lid van het Panel.

"Hoppa", zeg ik. Wacht even, dat is raar. Ik sta om kwart over vijf naast mijn bed en zeg in mezelf: "Hoppa". Zo herken ik mijzelf niet en al helemaal niet op dit nachtelijk uur. Ook mijn kleine dochter (versie 2010) die we vannacht maar tussen ons in hebben gelegd als gevolg van verstoring van onze nachtrust, herkent pappa niet zo. Nee echt dames, "Hoppa", de BIMcaseweek gaat weer beginnen… Ik zwaai af, tot het eind van de week.

Het enthousiasme kan ik als ex-BIMCaseweek deelnemer niet onderdrukken. Waarom zou ik? Als ik iemand kan aansteken met dit BIM virus deze week, dan zou dat toch prachtig zijn? Ik vraag me af of mede vakgenoten nog overgehaald moeten worden. Iedereen bimt toch tegenwoordig? Is uitleg over BIM overbodig? De week zal het leren.

2 uur later bedank ik Prorail voor het tijdig bereiken van de bestemming. Samen hebben we het voor elkaar gekregen dat ik slechts 5 minuten achter loop op mijn voorgenomen planning. We checken op enigszins hectische wijze in op de jaarbeurs te Utrecht en we maken alles gereed. Onze kluwen kabels zijn slecht een kleine voorbode van wat er zo meteen komen gaat. Langzaamaan komen ook de eerste deelnemers binnen. De één vol goede moed en torenhoge verwachtingen, de ander kijkt vragend om zich heen: "Wat is nu eigenlijk de bedoeling?".

Na wat kleine haperingen met betrekking tot de stroomvoorziening, is een uur later de hele LAN-party aangesloten. Weinig klachten over de IT voorzieningen, tevens lijkt iedereen in no-time een eigen werkplek te hebben gefabriceerd. Je merkt dat de flexibiliteit qua werkplek toeneemt in de loop der jaren. Het fotootje van de familie op de hoek van het bureau maakt plaats voor fancy 3D screensavers. Iedereen twittert, hyves't, facebook't, linked-in't waar hij of zij is en wat er te wachten staat. We kunnen van start!

Even voor de duidelijkheid, we hebben de BIMCaseweek locatie opgedeeld in een publieke ruimte en een deelnemers gedeelte. De deelnemers kunnen zo bezig zijn met wat er voor hen toe doet, het publiek wordt opgevangen door de organisatie en het beoordelingscomité. Alle vragen en opmerkingen kunnen zo op een optimale manier worden beantwoord. Zo kon een toevallig passerende scholier met de opmerking: "Saaie bedoeling hier" omgetoverd worden in een geïnteresseerde bouwziel. Inderdaad ja, wederom: "Hoppa". De indeling lijkt beter te werken dan vorig jaar. We zijn er immers om kennis te delen, maar ook om flinke voortgang te boeken (niet storen, niet voederen dus…). Vandaag (maandag) zal er nog relatief weinig publiek zijn, dat wordt na morgen zeker anders wanneer ook de Bouw & ICT van start gaat. De eindpresentatie zal ook veel bekijks trekken dit jaar, vergeet je niet aan te melden op www.bimcaseweek.nl !

Tijdens de bedrijvigheid is het noodzaak voldoende tijd te vinden om iedereen te ondervragen over de vorderingen en de teams inhoudelijk te observeren. Hoe pakken de teams het aan? Nog mooier: komen ze zelf met bevindingen? Gaan nieuwe manieren gevonden worden om het BIM proces te doorlopen of vervallen teamleden in hun ouderwetse bouwrol? Een bekende valkuil tijdens de BIMCaseweek. Let wel, het is niet fout, ieder vindt een eigen manier om meerwaarde te leveren binnen het project. De persoonlijke ontwikkeling is zeker even belangrijk als het groepsresultaat. Zonde dus om niet te freewheelen wanneer de mogelijkheid zich voordoet. Op de BIMCaseweek kan het namelijk. Natuurlijk delen we onze ervaringen met alle teams.

Het valt niet altijd mee om gezamenlijk een eenduidig beeld te krijgen van de drie teams, 60 mannen en (opvallend veel) vrouwen, strijdend om een beste BIM te fabriceren. Het liefste ook nog berustend op keihard bewijs. Toch lukt het een beoordeling samen te stellen waar ieder panel lid zich in kan vinden. Na de eerste presentatieronde constateren we enkele kritische blikken vanuit de teams. Langzaamaan komen discussies en vragen los. Iets dat we graag zien groeien deze week! We zullen elkaar namelijk moeten versterken door kritisch te blijven.

Het jury commentaar dient niet als een ouderwetse afstraffing. Nee, het dient als opbouwende kritiek waarbij wij als beoordelaars meer in dienst staan van de hard werkende teams dan dat we leraartje spelen. Doordat ik vorig jaar ook heb deelgenomen in het team "Masters In BIM" kan ik me makkelijker verplaatsen in de gedachtegang van de participanten. Wij beoordelen op wat we kunnen zien en horen. Dat we dus een deel missen van wat er op zo'n dag allemaal gebeurd, is logisch. We hopen dat de teams onze honger naar informatie de komende dagen gaan voeden, zodat we nog beter afwegingen kunnen maken op basis van de werkelijk gerealiseerde prestaties. Zeker de eerste dag kan een oordeel, door een gebrek aan toegespeelde informatie, overkomen als nogal harde kritiek waarbij niet alle facetten zijn meegenomen. Tja, toch gewoon alledaagse realiteit dus. Wat je niet waarneemt, kan je ook niet meenemen in het advies voor de komende dagen.

De dag vliegt voorbij, ook nu weer. Voor je het weet zijn de eindpresentaties van de teams al voorbij. Het is tijd om te eten en daarna de evaluatiepunten vast te leggen. Waarom zijn de teams beoordeeld zoals we hebben verteld in onze afsluitende voordracht? Wat zijn aanbevelingen voor de komende dagen? Wat gaan de teams er mee doen? Hopelijk ontstaan er nog veel inhoudelijke discussies met panelleden, deelnemers, bezoekers... Hoe leeft de BIMcaseweek eigenlijk in de social media? Dadelijk toch even de twitter checken. Ja hoor, de #BIMcaseweek gaat hard! Toch nog even reageren voordat we onder de wol gaan… De klok raakt nu 23:30u. Tot morgen!